La LINOTIPIA del siglo XIX - Composición de TEXTOS, IMPRESIÓN y complejo FUNCIONAMIENTO - Documenal

Η λινοτυπία είναι μια μηχανή που εφευρέθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, η οποία έφερε επανάσταση στις γραφικές τέχνες, λόγω της δυνατότητας τήξης των γραμμών μολύβδου για την εκτύπωση , αντικαθιστώντας τους χαλαρούς τύπους που χρησιμοποιούνταν ένας προς έναν για τη σύνθεση των κειμένων. Ο Sandalio Martínez, αν και είναι συνταξιούχος, δεν θέλει να γυρίσει αυτή η σελίδα της προσωπικής του ιστορίας και πρόκειται να μας εξηγήσει πώς λειτουργεί αυτό το πλήρες μηχάνημα με πολύπλοκη μηχανική. Ξεκίνησε ως μαθητευόμενος στα νιάτα του. «Η δουλειά του λινοτυπογράφου, για να είναι υπάλληλος πρώτης κατηγορίας, απαιτούσε 5.000 γράμματα την ώρα, 5.000 διορθωμένα γράμματα την ώρα, χωρίς λάθη, 5.000. Οι καλοί χειριστές έβγαλαν επτά ή οκτώ και μερικές ειδικές μέχρι δέκα, αλλά το ελάχιστο. Αλλά πέντε χιλιάδες, πέντε χιλιάδες, πεντακόσιες, έξι χιλιάδες, έξι χιλιάδες πεντακόσια παραγωγή ανά ώρα». Ο μόλυβδος είναι η πρώτη ύλη που χρειάζεται ο λινοτυπολόγος για τη δουλειά του. Το Sandalio επαναχρησιμοποιεί τις σειρές τύπων που έχουν χρησιμοποιηθεί προηγουμένως στο τυπογραφείο και που δεν είναι πλέον χρήσιμοι, λιώνοντάς τους σε λέβητα. Το μέταλλο που προκύπτει από αυτό το χυτήριο αποτελείται από 80% μόλυβδο, που είναι η μάζα, 15% αντιμόνιο, που δίνει στο μάτι του γράμματος τη σκληρότητά του, και 5% κασσίτερο, που διευκολύνει την ένωση του μολύβδου με το αντιμόνιο. «Αυτό είναι το μπλέντερ για να ανακατευτεί καλά ο μόλυβδος, το αντιμόνιο και ο κασσίτερος, για να ανακατευτεί καλά». Ο μόλυβδος έχει λιώσει στο καζάνι του μεταλλουργείου και έχει περάσει σε υγρή κατάσταση. Ήρθε η ώρα να το ρίξουμε στο καλούπι, το οποίο έχει σχήμα τεσσάρων ράβδων, και περιβάλλεται από ένα κύκλωμα ψύξης νερού. Μόλις γεμίσουν τα καλούπια, θα πρέπει να περιμένετε περίπου 10 λεπτά για να κρυώσει το μόλυβδο και να γίνει στερεό. «Για να ελέγξουμε αν κάνει κρύο παίζουμε έτσι και όταν βλέπουμε ότι κάνει κρύο κάνουμε πάλι το ίδιο, τα ξαναβγάζουμε». Οι μολύβδινες ράβδοι, δεκάμισι κιλά η καθεμία, είναι ήδη έτοιμες. «Κοιτάξτε, η μήτρα είναι το θεμελιώδες κομμάτι του λινοτύπου, εννοώ πού πάνε οι χαρακτήρες που χρησιμοποιούνται για να δουλέψουν. Αυτή η μήτρα είναι κατασκευασμένη από ειδικό ορείχαλκο που είναι χαραγμένο στη μήτρα σε χαμηλό ανάγλυφο, έχει χαραγμένα τα γράμματα μάτια, το ένα στρογγυλό και το άλλο σε γράμματα ή με άλλους τύπους, το ένα στρογγυλό και το άλλο με έντονη γραφή. Ανάλογα με τη θέση της μήτρας στο μηχάνημα , παίρνει τον έναν ή τον άλλο χαρακτήρα, παίρνει γράμματα ή παίρνει στρογγυλό χαρακτήρα.» «Αυτή η μικρή τρύπα στο καθένα είναι αυτό που μπαίνει μέσα, αυτό που γεμίζει με μόλυβδο όταν λιώνει, γι' αυτό τα γράμματα παραμένουν ψηλά εδώ. Τα γράμματα είναι εδώ σε υψηλό ανάγλυφο γιατί εδώ είναι σε χαμηλό ανάγλυφο και μετά γεμίζουν με μόλυβδο και είναι χαραγμένα εδώ». Ο Sandalio έχει αφιερώσει όλη του τη ζωή στο επάγγελμα του λινοτυπογράφου και με τον καιρό ήρθε να δημιουργήσει το δικό του τυπογραφείο. Όλη αυτή η επαγγελματική εμπειρία είναι υπεραρκετή για να γνωρίσετε σε βάθος αυτό το εκατοντάχρονο μηχάνημα. «Λοιπόν, κοίτα, το μηχάνημα έχει..., πρώτα αποτελείται από μια αποθήκη, όπου είναι όλες οι μήτρες, που χρησιμοποιούνται για τη σύνθεση σύμφωνα με το μάτι του γράμματος, έχει μια αποθήκη. Αυτό, για παράδειγμα, είναι 12, έχετε 8, 7, 6. Και εδώ υπάρχουν 90 κουτιά όπου πηγαίνουν σε 21 μήτρα το καθένα... Κάθε κουτί έχει 21 μήτρα, έτσι ώστε, συνθέτοντας, όπως κατανέμεται αυτόματα , δεν τελειώνει συνθέτοντας τη μια γραμμή μετά την άλλη, Και αυτή είναι η αποθήκη. Αυτό, βλέπετε, τώρα ανεβάζω την αποθήκη για να το τοποθετήσω στην αντίστοιχη θέση. 0:04:47.600,1193:02:47.295 Άρα έχετε 21 συστοιχίες σε καθεμία, 90 πλήκτρα. το χαμηλώνω. Και τώρα ανοίγω το σπαθί που είναι να το αφήσω ελεύθερο για να ξαναγίνει και έχουμε ήδη στηθεί την αποθήκη. Τώρα μπορούμε να αρχίσουμε να δουλεύουμε». Η σύνθεση συνίσταται στη σύνταξη του επιθυμητού κειμένου πατώντας τα κατάλληλα πλήκτρα. Γενικά, ο λινοτυπιστής δουλεύει και με τα δέκα δάχτυλα και δεν κοιτάζει το πληκτρολόγιο αλλά το πρωτότυπο που είναι στερεωμένο στο αναλόγιο. Τα 90 πλήκτρα χωρίζονται σε τρία μπλοκ: τα πεζά ή πεζά στα αριστερά του πληκτρολογίου, τους αριθμούς και τα σημεία στίξης στο κέντρο και τα κεφαλαία στα δεξιά. Ορισμένοι χαρακτήρες που χρησιμοποιούνται σπάνια δεν βρίσκονται στο πληκτρολόγιο και διατηρούνται μαζί με τον λινότυπο στο πίσω πλαίσιο. Από εκεί, όταν χρειαστούν, πρέπει να τα μαζέψουμε με το χέρι και να τα τοποθετήσουμε κατευθείαν στο σύνθετο. Πατώντας κάθε πλήκτρο ενεργοποιείται ένας μηχανισμός που ανοίγει το δρόμο προς την αντίστοιχη μήτρα που είναι αποθηκευμένη κατά γράμματα μέσα στο κατάστημα. Οι μήτρες κατεβαίνουν στον συλλέκτη μέσω των κατάλληλων καναλιών. «Μετά την αποθήκη, αφού είναι ήδη στη θέση της, έρχεται το μέτωπο που καλείται και ο συλλέκτης. Μετωπιαία, γιατί όταν πέφτουν οι μήτρες από εδώ χτυπάνε μετωπικά, κατεβαίνουν έτσι, μένουν εδώ και μετά, αφού αυτό συμβαίνει, τότε αυτό το αστεράκι εδώ, ένα αστέρι, τις ευθυγραμμίζει ένα ένα μέχρι να γεμίσεις ο σύνθετος σύμφωνα με το μέτρο που έχεις βάλει. Οι μήτρες που κατεβαίνουν στο συλλέκτη τοποθετούνται στον συνθέτη με την ίδια σειρά που έχουν πληκτρολογηθεί. Στον συνθέτη σχηματίζεται μια πλήρης γραμμή κειμένου στην οποία οι λέξεις του διαχωρίζονται με τα λεγόμενα σφηνοειδή κενά. «Οι χώροι είναι μικρά κομμάτια χάλυβα που είναι κλειδιά από το συν ως το πλην για να δικαιολογήσουν τη γραμμή που ευθυγραμμίζεται, τόσο προς τα αριστερά όσο και προς τα δεξιά. Μένει και αυτό έτσι. Συμβιβασμός λέξεων και αιτιολόγηση γραμμών. Και αυτός είναι ο δικαιολογητικός που, ενώ το μηχάνημα λειτουργεί, το κάνει αυτό, το χτυπά εδώ, ανεβαίνει ή κατεβαίνει ανάλογα με το αν η γραμμή είναι λίγο-πολύ γεμάτη και δικαιολογεί το μέτρο που έχουμε ορίσει». «Μόλις ο μεταφορέας βάλει τις μήτρες στο χυτήριο, που είναι αυτό το κομμάτι, τις αφήνει, μία ψηλά και μία χαμηλά, εξαρτάται από το μάτι του γράμματος που φέρει, η μία είναι ψηλότερα από την άλλη, γιατί ο ένας θα πάρει το γύρο. και ένας άλλος θα πάρει το μαύρο, γι' αυτό μπορούν να γίνουν μικτές γραμμές στην ίδια γραμμή, οι οποίες είναι στρογγυλές και μαύρες, στρογγυλές και κυρτές». Το χωνευτήριο είναι ένα δοχείο, στο οποίο χωρούν 25 έως 30 κιλά μολύβδου, καλυμμένο από αντιστάσεις όπου το μέταλλο τήκεται και διατηρείται ζεστό μέχρι να εγχυθεί στον τροχό του καλουπιού. "Αυτό ονομάζεται δίσκος μηχανής χυτού τροχού." «Μπορείτε να βάλετε τέσσερα καλούπια, ένα, δύο, τρία και τέσσερα. Και αυτό χρησιμεύει για να βάλουμε μέτρα που ονομάζουμε καλές, που είναι τα κομμάτια που έχουμε εκεί, που σύμφωνα με τα διαφορετικά μέτρα είναι αυτό που τίθεται εκεί, εκεί ή εδώ». «Το χωνευτήρι. Οι τρύπες όπου βγαίνει ο καυτός, λιωμένος μόλυβδος, που βγαίνει ακριβώς από το άνοιγμα που αφήνει ο ασβέστης, αν είναι λεπτότερος, πιο λεπτός, αν είναι πιο φαρδύς όπως αυτός, φαρδύτερος, και μετά, φυσικά, το μόλυβδο βγαίνει εδώ, ότι σε επαφή με τη μήτρα είναι χαραγμένο το γράμμα που έχουμε τοποθετήσει εδώ στο χυτήριο. Αυτή είναι η αποστολή του καλουπιού». Οι μηχανισμοί λινοτύπων λειτουργούν από ένα σύνολο εκκεντρικών που οδηγούν με ακρίβεια τα διάφορα μέρη του μηχανήματος τη σωστή στιγμή. Το χωνευτήριο παραμένει πάντα γεμάτο με λιωμένο μόλυβδο χάρη στον φορτιστή τροφοδοσίας που αφήνει τη ράβδο να κατεβαίνει αργά καθώς πέφτει η στάθμη. Η κίνηση του χωνευτηρίου, που οδηγείται από τα έκκεντρα, διευκολύνει την έγχυση του υγρού μολύβδου στην επιφάνεια της γραμμής των μητρών στην οποία όλα τα μάτια των γραμμάτων βρίσκονται στο ίδιο ύψος. Η περιστροφή του δίσκου καλουπιού κάνει την ήδη λιωμένη γραμμή μολύβδου να περάσει μέσα από διαφορετικές λεπίδες που καθαρίζουν τα περίσσια γρέζια, αφήνοντάς την στο ακριβές μέγεθος. «Λοιπόν, αυτή είναι η γραμμή που έχει λιώσει, ο τροχός του καλουπιού έχει λιώσει το μόλυβδο, έχει αιχμαλωτίσει το μάτι του γράμματος των μήτρων που έχουμε αφήσει εδώ στο χυτήριο και μόλις λιώσει το στόμιο του χωνευτηρίου, έχει καθάρισε από εδώ, γύρισε, καθάρισε εδώ και κατέβηκε στη γκαλερί. Αυτή είναι μια γκαλερί». Όλες οι γραμμές που αφήνουν το χυτήριο ακόμα ζεστό πηγαίνουν στη γκαλερί. Συνήθως χρειάζεται περίπου μία ώρα για να γεμίσει μια γκαλερί με γραμμές. Μόλις χυθεί η γραμμή, το μπλοκ μήτρας δεν χρειάζεται πλέον. Ένας βραχίονας αρπαγής προετοιμάζεται αυτόματα για να μαζέψει τις μήτρες στον τροχό και να τις σηκώσει στο κουτί διανομής. Κάθε μήτρα έχει μια ειδική εγκοπή που τη διακρίνει από τις άλλες, γεγονός που διευκολύνει, όταν περνάει από την ατέρμονη βίδα, όταν φτάνει στην εγκοπή που της αντιστοιχεί, πέφτει στο ακριβές σημείο. «Ο καθένας μεταφέρει τον συνδυασμό διαφορετικά , έτσι ώστε μόλις τελειώσει η δουλειά του , περνούν από τη γραμμή διανομής μέσα από αυτούς τους άξονες και ο καθένας πέφτει στη θέση του. Για παράδειγμα, υπάρχουν 90 κλειδιά, υπάρχουν 21 από κάθε μήτρα, 21 a, 21 o, 21 i, 21 από όλα, και το καθένα έχει το δικό του δόντι και πέφτουν, δεν κάνουν λάθος όταν πέφτουν, όλα καταλήγουν σαν να ήταν τα κλειδιά του σπιτιού , το καθένα έχει διαφορετικό δόντι, το ίδιο." «Μόλις περάσουν από τις ατράκτους, πιασμένοι από αυτές τις καρφίτσες, και όταν βρουν το δόντι που αντιστοιχεί σε αυτό, την αστοχία, αφήνονται να πέσουν και δεν κάνουν λάθος από τον έναν στον άλλο, δεν κάνουν ένα λάθος, λόγω του συνδυασμού που φέρει». Οι μήτρες παίρνουν έτσι τη θέση τους στο αντίστοιχο κουτί του καταστήματος, με τέτοιο τρόπο που γίνεται πολύ δύσκολο να ξεμείνουμε από τύπους στη σύνθεση των γραμμών. Οι μήτρες που δεν βρίσκονται στο πληκτρολόγιο περνούν από ολόκληρη τη γραμμή μέχρι να πέσουν στο πίσω πλαίσιο. Ο Sandalio, ο λινοτυπιστής, συνεχίζει να συνθέτει γραμμές χωρίς σταματημό, ενώ το μηχάνημα κάνει τη δουλειά της ομαδοποίησης των καλουπιών, της τήξης του μολύβδου, της παραγγελίας των ήδη συγχωνευμένων γραμμών και της επιστροφής των μήτρων στον τόπο προέλευσής τους στην αποθήκη. Εάν παρουσιαστεί οποιοδήποτε σφάλμα ή ατύχημα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εργασίας, το μηχάνημα μπορεί να σταματήσει αμέσως. «Αυτός ο μοχλός εδώ είναι αυτός που ελέγχει ολόκληρο το μηχάνημα. Σε κάθε κίνηση, το άγγιγμα αυτού του μοχλού σταματά ολόκληρο το μηχάνημα.» Όταν το galerin γεμίσει, το σύνολο των γραμμών πρέπει να περάσει μέσα από ένα πριόνι αποκοπής για να διαχωριστεί το υπόλοιπο κομμάτι μολύβδου και να παραμείνει το κείμενο έτοιμο για την εκτύπωση του δοκιμίου. «Δηλαδή, το αφήνουμε εδώ, και τώρα μελανιώνουμε, παίρνουμε μελάνι που έχουμε ρίξει σε αυτό το μαρμάρινο πιάτο, με λαστιχένιο ρολό, κάνουμε έτσι, δίνουμε το μελάνι στα γράμματα που έχουμε φτιάξει σε λινοτυπία. . Τώρα βάζουμε ένα κομμάτι χαρτί, και περνάμε ήδη τον κύλινδρο και μετά αφαιρείται η απόδειξη. Ως τεστ για να μπορείτε να διαβάσετε και να διορθώσετε εάν υπάρχει κάποιο λάθος, τότε αφαιρείται ολόκληρη η γραμμή και προστίθεται μια άλλη ολόκληρη γραμμή. Τότε αυτό έχει ήδη διορθωθεί». Με το τυπωμένο χαρτί ελέγχεται το κείμενο για να γίνουν οι κατάλληλες διορθώσεις. Οποιαδήποτε τροποποίηση ή λάθος σε ένα γράμμα υποτίθεται ότι επαναλαμβάνει ολόκληρη τη γραμμή ξανά. Εάν το κείμενο είναι σωστό, οι γραμμές μπορούν να παραδοθούν απευθείας στον εκτυπωτή για εκτύπωση. Πριν από τη γενική χρήση του λινοτύπου, η δουλειά της σύνθεσης των γραμμών γινόταν με το χέρι, γράμμα προς γράμμα. Σήμερα, περισσότερα από 100 χρόνια μετά την εφεύρεσή του, η λινοτυπία έχει γίνει μέρος των συνδέσμων στην ιστορία των γραφικών τεχνών. «Η πρόοδος των ηλεκτρονικών υπολογιστών το έχει αφήσει τελείως αποσυρμένο. Πού είναι η πρόοδος των υπολογιστών, αυτό δεν είναι πια, όχι,... Ο υπολογιστής είναι πολύ πιο γρήγορος πενήντα χιλιάδες φορές περισσότερο από όλες τις απόψεις. Αυτό το μηχάνημα το έχει διαλύσει εντελώς.» «Λοιπόν, σου λέω. Αλλά η λινοτυπία είναι το κόσμημα όλων των γραφικών τεχνών, είναι η λινοτυπία». Είμαι ο Eugenio Monesma, σκηνοθέτης και παραγωγός του ντοκιμαντέρ που μόλις είδατε. Αν σας άρεσε, σας ενθαρρύνω να εγγραφείτε στο κανάλι ενεργοποιώντας τις ειδοποιήσεις από το κουδούνι και έτσι μπορείτε να απολαύσετε τα εκατοντάδες ντοκιμαντέρ που έχω ήδη στο κανάλι και αυτά που θα ανεβάζω κάθε εβδομάδα.